Коњанички трки и обложување во пул

Коњаничките трки се најстарот регулиран пазар за обложување и сè уште еден од најголемите. Соспостоеат два модели: pari-mutuel обложување во пул, каде што сите облози одат во пул кој се дели меѓу победниците, и обложување со фиксни коефициенти со букмејкери. Начинот на кој средствата од обложувањето се враќаат во спортот е прашање за политика во речиси секоја земја со трки.

Pari-mutuel: тотализаторот

При обложување во пул, операторот зема фиксна задршка од секој пул, а остатокот се дели меѓу добитните тикети, така што конечната исплата е позната само кога ќе заврши обложувањето. Операторот нема ризик врз исходот. Во Франција, Јапонија, Хонг Конг и поголем дел од САД, pari-mutuel обложувањето доминира и е управувано од или за сметка на самата индустрија за трки.

Фиксни коефициенти

Букмејкерите нудат фиксни цени на трките, што во Велика Британија, Ирска и Австралија е главната форма на обложување на трки. Бидејќи букмејкерите имаат профит од трките без да ги организираат, повеќето земји со трки бараат од нив да придонесуваат преку давачка, такса за полето на трките или плаќања за медиумски права.

Регулација и данок

Обложувањето на трки често е лиценцирано посебно или има сопствен даночен третман за заштита на финансирањето на трките.
Во Обединетото Кралство, облозите на коњанички трки се исключени од повисоката далечинска давачка за обложување што се должи од април 2027 година.
Државни монополи како Norsk Rikstoto во Норвешка го водат обложувањето во пул како посебно ексклузивно право.