Wyścigi konne i zakłady wzajemne

Wyścigi konne to najstarszy regulowany rynek zakładów i wciąż jeden z największych. Współistnieją dwa modele: zakłady wzajemne pari-mutuel, w których wszystkie stawki trafiają do puli dzielonej między zwycięzców, oraz zakłady z ustalonym kursem u bukmacherów. Sposób przepływu środków z zakładów z powrotem do sportu jest kwestią polityczną w niemal każdym kraju organizującym wyścigi.

Pari-mutuel: tote

W zakładach wzajemnych operator pobiera stałe potrącenie z każdej puli, a pozostała kwota jest dzielona między zwycięskie kupony, więc ostateczna wypłata jest znana dopiero po zamknięciu przyjmowania zakładów. Operator nie ponosi ryzyka wynikającego z rezultatu. We Francji, Japonii, Hongkongu i znacznej części Stanów Zjednoczonych dominują zakłady pari-mutuel, zarządzane przez lub na rzecz branży wyścigowej.

Stałe kursy

Bukmacherzy oferują stałe kursy na wyścigi, co w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Australii jest główną formą zakładów wyścigowych. Ponieważ bukmacherzy czerpią zyski z wyścigów bez ich organizowania, większość krajów wyścigowych wymaga od nich wnoszenia wkładu poprzez opłatę celową, opłatę za udział w wyścigach lub płatności za prawa medialne.

Regulacja i podatki

Zakłady wyścigowe są często licencjonowane osobno lub objęte odrębnym reżimem podatkowym w celu ochrony finansowania wyścigów.
W Wielkiej Brytanii zakłady na wyścigi konne są wyłączone z wyższej stawki podatku od zakładów zdalnych obowiązującej od kwietnia 2027 roku.
Monopole państwowe, takie jak Norsk Rikstoto w Norwegii, prowadzą zakłady wzajemne jako odrębne prawo wyłączne.